l|[ F a A S ]|l

ว่าง !!

หลังจากเกือบเอาชีวิตไม่รอดกับกองงานที่ทับถมมาตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา
เสาร์อาทิตย์นี้ก็เกิดอาการ "ว่าง" จนต้องแปลกใจตัวเอง และ รู้สึกวาบหวิว(?)
เพราะมันไม่คุ้นเคยกับความว่างแบบนี้มานานพอสมควรแล้ว (ฮา)

จริงๆ งานก็ยังไม่หมดไปหรอก เพียงแต่มันอยู่ในช่วงที่ทำอะไรไม่ได้
เพราะการไปทัศนศึกษาถูกเลื่อน ทำให้ยังเขียนรีพอร์ตไม่ได้
(ก็ยังไม่ได้ไป .. แล้วจะเขียนยังไงหว่า?)
ส่วนสุนทรพจน์ก็ส่งเซนเซไปแล้ว อยู่ระหว่างการรอ feedback เพื่อแก้ไขต่อไป

เมื่อวานก่อนไปกินข้าวบ้านโอก้าซัง ก็ลองเล่น FF XII อีกรอบ
แต่พลาด ... คงเพราะไม่ค่อยได้คุย เก็บยังไงก็ไม่ได้ครบ 100% อยู่ดี
แล้วก็จัดห้อง ทำความสะอาดนิดหน่อย เลยมีโอกาสได้อ่านการ์ตูน Y เรื่องนึง
เล่มนี้สมัยซื้อมาไม่ได้อ่าน เพราะเปิดๆ แล้วรู้สึกว่าอ่านไม่ค่อยออก
ปรากฏว่ามาวันนี้กลับพออ่านออกบ้าง แสดงว่าภาษาญี่ปุ่นฉันก็น่าจะดีขึ้นติ๊ดส์นึงละมั้ง

ประเด็นคือ มันน่ารักมากกกกก (>////<)
ฉันปล่อยให้มันนอนหลับไหลอยู่ในกล่องตั้งนานได้ไงเนี่ย!?!?
( มีชั้นหนังสือแต่เอาการ์ตูน Y ขึ้นชั้นไม่ได้ ต้องเก็บซ่อน
เพราะอยู่อพาร์ทเมนท์เดียวกับเพื่อนอีกมากมาย เพื่อนมาห้องบ่อยมาก )

หน้าปกเป็นเรื่อง 'อีกกี่เมตรถึงห้องพยาบาล' (ฮา ,, แปลตรงตัวเกินไปไหม?)
เรื่องนั้นก็ดี .. แต่ที่ทำให้กรี๊ดจะเป็นจะตายคืออีกเรื่องข้างใน

'ぼくとおにぎりとチョコレート' (ผม กับ ข้าวปั้น และ ชอคโกแลต)

สมัยเด็ก นายเอกแม่ไม่ค่อยสนใจ ไม่อยู่บ้าน ไม่มีอะไรกิน น้ำถูกตัด
พระเอกเลยแอบทำข้าวปั้นไปให้ เอาขนมไปให้กินบ่อยๆ จนตอนหลังพามากินข้าวที่บ้านเลย
ต่อมาแม่นายเอกแต่งงานใหม่เลยย้ายบ้านไป ทำให้ไม่ได้เจอกันอีก
แต่ทั้งสองคนก็ได้กลับมาเจอกันโดยบังเอิญอีกครั้งตอนม.ปลาย
น่ารัก น่ารักโคตรร พระเอกเจนท์สุดโลกแบบนี้เลยที่ชอบ อ๊ายยสส ~*

ชอบตอนที่นายเอกบอกชอบพระเอกไปแล้วก็ขอโทษ
.. ทั้งที่อยากจะเป็นเพื่อนแท้ๆ ขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดี ..
แต่พอพระเอกก็ตอบไปว่าชอบเหมือนกัน นายเอกก็ตกใจ .. แล้วก็ขอโทษอีก
พระเอกก็ยิ้ม บอกว่า .. อย่าขอโทษสิ เวลาแบบนี้ต้องบอกว่า 'ขอบคุณ' หรือไม่ก็ 'ดีใจ' ต่างหาก

ผู้ชายญี่ปุ่นเจนท์ๆ นั้นมีแต่ในการ์ตูนวาย ~ ☆

ไม่ได้ว่าผู้ชายญี่ปุ่นหรอกนะ เกิดเป็นผู้ชายญี่ปุ่นนั้นลำบาก
เพราะต่อให้อยากเจนท์ก็เจนท์ไม่ได้ (-_-") ใครเจนท์และอ่อนโยนเกินไป
จะถูกมองว่าปวกเปียก ไม่เอาไหน เหลาะแหละ ไม่ได้เรื่อง ไม่สมกับเป็นผู้ชาย
ตรงกันข้าม .. ใครทำงานไม่เก่ง ไม่จริงจัง ก็แทบจะเหมือนมดปลวกไร้ค่าตัวนึงไปเลยทีเดียว

มาสัมผัสสังคมญี่ปุ่น ต้นตำรับแห่งการ์ตูนวายแล้วซึ้งเลย .. ว่ามันเป็นภาพลวงตามากๆ
คู่เกย์เมืองไทยยังมีเป็นอาหารตาให้ดูมากกว่าเยอะ มาอยู่นี่ไม่เห็นจะมีเล้ย (=_=)
ไม่ใช่แค่ญี่ปุ่นหรอก คุยกับเพื่อนไม่ว่าจะกี่ชาติๆ ก็พบว่าเมืองไทยเนี่ยเริ่ดสุดแล้วกับเรื่องพวกนี้
เปิดเผยมากที่สุด ยอมรับมากที่สุด และเหมือนจะมีเยอะมากที่สุด (ฮา)

แต่ยังไง การ์ตูน Y ญี่ปุ่นก็สุดยอดจริงๆ
ไม่เป็นไรๆ ฉันขอมีความสุขกับการ์ตูน หลอกลวงไปวันๆ ก็พอแระ ~*

 ใจจริงกะว่าจะรอให้พ้นเดือนนี้ไปก่อนค่อยไปร้านการ์ตูน-เกมส์
เพราะอย่างน้อยจะได้ปิดบัญชียอดรายจ่ายเดือนนี้ไม่ให้มันแดงเกินไปจนน่าเกลียดนัก
แต่เกรงว่าความตั้งใจจะไม่บรรลุผล เพราะกะว่าวันนี้จะไปกินซาระอุด้งเสร็จแล้วเลยไปหน่อยดีกว่า
.. ไม่ได้ไปมาเป็นสัปดาห์แล้วว ~(>_<~) บ้านหลังที่ 2 ของฉัน ..
(รองจากร้านซูชิหมุน กับร้านเค้ก - ไอติม)